|
|
|
Bloggie
Hee 
Dit is mijn Bloggie.
Ik ben er nog aan aan het werken maar ik denk dat die wel mooi wordt.
Dat is mijn hond. Amos. Hij is geweldig.
Stukke beter dan een broertje in ieder geval 
Jubileum :D
JEEH!!! ik zit hier al 2 jaar
(hoewel ik pas een paar maandjes ook wat doen met de account  )
timvampier - Reacties: 9 - 19-01-10 13:34:47 - Breda - Kliks: 113
Aan dit blog zijn de volgende tags gekoppeld: jubileum,
Presentatie
Morgen hebben we (duckofdoom, megak en ik) presentaties op onze school. Hierin moeten we presenteren wat we dit kwartaal hebben uitgevoerd op school. Wij zitten op een redelijk nieuwe school (waar we in plaatst van boeken laptops hebben (das waarom we zoveel op wmr zitten )).
Hier werken wij met onze passie of interesse. Stel je hebt bijvoorbeeld Forensisch Onderzoek als interesse dan doe je voor bijv. engels een aflevering van NCIS kijken en dan maak je daar een engels werkstuk van.
Dit (maar dan voor elk vak) moeten we elk kwartaal presenteren voor de ouders en de andere leerlingen. Dit zuigt.
Ik kan morgen bijvoorbeeld de hele dag niet op WaarMaarRaar. 
En ik ga me weer voor schud zetten voor de hele school...
Ik haat mijn leven 
timvampier - Reacties: 5 - 26-11-09 15:01:45 - Breda - Kliks: 188
Aan dit blog zijn de volgende tags gekoppeld: presentator, presentatie, vervelend,
Genie
ik ben zon genie
Ik heb deze IQ-test genomen op Free-IqTest.net dankzij WMR-kok. Ik vond hem op zijn forum.
ik ben zooooo geweldig en heb echt een veel te groot ego.
timvampier - Reacties: 9 - 24-11-09 15:24:33 - Breda - Kliks: 203
Aan dit blog zijn de volgende tags gekoppeld: geniaal, identiteit, geweldig, timvampier, briljant,
Testje
Ik ga ff testen of ik een bewegend plaatje kan gebruiken.
boe!
timvampier - Reacties: 14 - 19-11-09 09:47:00 - Breda - Kliks: 215
Aan dit blog zijn de volgende tags gekoppeld: test,
Plaatje
Ik heb eindelijk een avatar
het is het plaatje van het meest geweldig (op mij na) wezen wat bestaat in het heden, verleden en de toekomst en in alle ontdekte en onondekte universums en dimensies. o ja en in alle verschillende tijdlijnen... en PS: ik heb geen enorm ego hoor
PPSS: ik ben geweldig
timvampier - Reacties: 5 - 17-11-09 18:08:16 - Breda - Kliks: 167
Aan dit blog zijn de volgende tags gekoppeld: avatar,
Gans en Mietje
Ik moest een tijdje geleden een sprookje schrijven voor Nederlands. Dit is hem.
Veel plezier en plz comment.
Gans en Mietje
Aan de rand van een groot industrieterrein woonde eens een arme tandpastadopjesopdraaier met zijn vrouw en twee kinderen. Het jongetje heette Gans en het meisje Mietje. Ze hadden maar heel weinig Cola en eens toen alles erg duur werd in het land, konden ze ook niet meer aan Euroshopper Cola komen. Toen hij daar 's avonds in bed over lag te tobben en vol zorgen lag te woelen, zei hij tegen zijn vrouw:
"Wat moet er van ons worden? Hoe kunnen we onze kinderen Cola geven, wij die voor ons zelf niets meer hebben?"
"Weet je wat, man," antwoordde de vrouw, "we zullen bij het eerste morgenlicht die rotjongeren wegbrengen, heel diep in het industrieterrein, dan maken we daar een flink vuur en we geven hun ieder nog een blikje cola, dan gaan wij aan het werk en laten hen alleen. Ze vinden de weg naar huis niet meer terug en wij zijn ze kwijt."
"Nee vrouw," zei de man, "dat doe ik niet, hoe zou ik het over mijn hart verkrijgen, mijn kinderen alleen te laten op het terrein; dan zouden immers pedofielen en dieven komen en ik wil niet weten wat er dan met ze gebeurd."
"Dwaze man," zei ze, "moeten we dan alle vier van honger sterven, ga dan maar de dopjes klaarleggen om te draaien," en ze liet hem niet met rust, tot hij toegaf. "Maar 't spijt me toch zo van die arme kinderen," zei de man."ook al is het beter dan door ons
verkracht worden..."
De twee kinderen hadden zo'n honger dat ze niet konden slapen en ze hadden alles gehoord wat de stiefmoeder tegen de vader had gezegd. Mietje krijste het uit en zei tegen Gans: "Nu is het met ons gedaan."
"Stil Mietje," zei Gans, "Ik zal er wel wat op vinden en jouw achterlaten." En toen de ouders waren ingeslapen, stond hij op, deed zijn jas aan, maakte de onderdeur open en sloop naar buiten. De fabriekslampen schenen helder en het asfalt zag er licht uit. “Shit” dacht Gans “dit gaat niet zoals in dat sprookje, waar zijn de kiezelstenen?”
Vroeg in de morgen kwam de vrouw de kinderen uit bed halen. Ze kregen een blikje Cola. Op de weg naar het Industrieterrein liet Gans langzaam zijn blikje leeglopen. Vaak stond hij stil en gooide dan een paar druppels op de grond. "Gansje, wat kijk je toch aldoor om?" zei de vader, "je moet doorlopen." "Gaat je niks aan oude zak," antwoordde Gans. Maar gaandeweg bleef Gans de druppels op de grond gooien.
De vrouw leidde de kinderen nog verder het industrieterrein op, waar ze nog nooit geweest waren. Toen werd er weer een heerlijk vuur aangemaakt, en de moeder zei: "Blijf daar nu zitten, kinderen, en als jullie moe zijn, kun je een beetje gaan slapen; als we vanavond klaar zijn, halen we jullie af." – Toen het middag geworden was, deelde Mietje haar Cola met Gans, die het zijne onderweg had laten leeglopen. Daarna sliepen ze in, de avond verliep en niemand kwam de kinderen halen. Ze werden weer wakker in 't holst van de nacht, maar Gans troostte Mietje en zei: "Wacht maar, Mietje, tot de maan opgaat, dan kunnen we de coladruppels zien, die ik gestrooid heb en die wijzen ons de weg naar huis." Toen de maan scheen, stonden ze op, maar ze vonden geen coladruppels meer, want de duizenden zwervers die op het industrieterrein en omstreken rondhingen, hadden ze opgelikt. Gans zei tegen Mietje: "We zullen de weg wel vinden," maar ze vonden hem niet, ze liepen de hele nacht en nog de dag daarop van de morgen tot de avond, maar ze kwamen het bos niet uit en werden zo hongerig, want ze kregen niets dan alleen bosbessen. En omdat ze zo moe werden, dat hun benen hen niet meer dragen konden, gingen ze onder een boom liggen en sliepen in. Nu was het al de derde morgen sinds ze hun vaders huis hadden verlaten. Ze begonnen weer te lopen, maar ze raakten aldoor dieper het bos in, en als er niet gauw hulp kwam opdagen, zouden ze van dorst omkomen.
Het werd middag en ze zagen een lelijk, in sperma gedrenkt zwervertje op een fabrieksschoorsteen zitten, dat zong zo mooi, dat ze bleven staan om ernaar te luisteren. Toen het liedje uit was, klapte het met zijn handen en sprong voor hen uit, en ze liepen achter het beest aan, tot ze aan een huisje kwamen! Hij ging daar op het dak zitten en toen ze heel dichtbij waren gekomen, zagen ze dat het huisje van brood was gebouwd en met pannekoeken gedekt en de vensters waren van heldere hard geworden Cola. "Daar zullen we aan beginnen," zei Gans, "en een kostelijk maal hebben. Ik wil wat van 't dak hebben, Mietje, eet jij van het venster, dat is zoet." Gans reikte omhoog en brak wat van 't dak af om te proeven, hoe dat smaakte, en Mietje ging naar de ruitjes en knabbelde daar aan. Daar riep een fijn stemmetje uit de kamer:
Knibbel knabbel knuisje,
Wie knabbelt er aan mijn huisje?
De kinderen riepen:
De wind, de wind,
dat hemelse kind!
En ze aten verder zonder zich uit het veld te laten slaan. Gans, wie het dak heel goed smaakte, trok er een groot stuk af, en Mietje stootte een hele ronde ruit uit en ging ermee zitten en deed zich tegoed. Maar opeens ging de deur open, en een gigantische zwerverin, kwam het huis uitgeslopen. Gans en Mietje schrokken zo erg, dat ze lieten vallen wat ze in de hand hadden. De zwerverin schommelde met haar hoofd en zei: "Zo lieve kindertjes, en wie heeft jullie hier gebracht? Kom maar mee naar binnen, en blijf bij mij, er zal niets kwaads gebeuren." Ze nam elk van hen bij de hand en bracht hen in 't huisje. Toen werd heerlijk eten op tafel gezet, melk en pannekoeken met suiker, en appels en noten toe. Daarna werden twee mooie bedjes met wit beddegoed opgemaakt, en Gans en Mietje gingen erin liggen en dachten dat ze in de hemel waren. De zwerverin had maar gedaan alsof ze zo lief was; ze was een zwerverin-kannibaal, die loerde op de kinderen, en ze had dat broodhuisje alleen maar gebouwd om de kinderen te lokken. Wanneer ze een kind in haar macht had, maakte ze het dood, braadde het met een sausje dat raar genoeg om de zoveel tijd uit de meisjes kwam, en at het op en dat was een feestdag voor haar. Zwerverinnen hebben rode ogen en kunnen niet ver zien, maar ze hebben een fijne neus, net als dieren en ze ruiken het, als er mensen in de buurt zijn.
Toen Gans en Mietje in haar buurt waren gekomen, had ze lelijk gelachen en spottend gezegd: "Die heb ik, die ontglippen me niet meer." 's Morgens vroeg, voor de kinderen wakker waren, stond ze al op, en toen ze hen beiden zo rustig zag slapen met ronde rode wangen, mompelde ze voor zich heen: "Dat zal een lekker hapje worden." Toen pakte ze Gans op met haar benige hand en droeg hem naar een klein stalletje en sloot hem op achter een hekje; hij mocht schreeuwen zo hard hij wou, dat gaf toch niets. Daarom ging ze naar Mietje, schudde haar wakker en riep: "Opstaan, luiwammes, water halen. Kook wat lekkers voor je broer, die zit buiten in het stalletje en moet dik en vet worden. Als hij goed dik is, eet ik hem op." Mietje begon bitter te schreien, maar ook dat hielp niets, ze moest doen wat de zwerverin wilde.
Nu werd voor de arme Gans het lekkerste eten gekookt, maar Mietje kreeg enkel de botjes en de schillen. Elke morgen sloop de oude zwerverin naar het stalletje en riep: "Gans, steek die kutvinger eens uit, zodat ik voelen kan of je al dik wordt!" Maar Gans stak alleen zijn lul naar buiten, en de zwerverin die niet goed zien kon, dacht dat het zijn vinger was en ze was verbaasd dat hij nog niet dikker werd.
Toen er vier weken voorbij waren en Gans nog altijd zo mager bleef, begon ze ongeduldig te worden en wilde niet langer wachten. "Hé! Mietje," riep ze 't meisje toe: "Wees eens flink en haal water voor me; Gans mag dan dik of dun zijn, morgen slacht ik hem en kook ik hem." O, wat jammerde het arme zusje bij het waterdragen, en wat stroomden er een tranen langs haar wangen! "Onze lieve Heer, help ons toch," riep ze uit, "hadden de wilde beesten ons in 't bos maar opgegeten, dan waren we toch samen gestorven." "Spaar je tranen maar," zei de oude, "het geeft je toch niets."
's Morgens moest Mietje vroeg op, vuur maken en de ketel met water erboven hangen. "Eerst zullen we bakken," zei de oude zwerverin. "Ik heb de bakoven al gestookt en 't deeg gekneed!" Ze duwde het arme Mietje naar buiten naar 't bakhuis waar de vlammen al uitsloegen. "Kruip erin," zei de zwerverin, "en kijk of het goed heet is, of we het brood er al in kunnen schuiven." En toen Mietje erin moest, wilde ze de oven dichtdoen en er Mietje in braden, want haar wilde ze ook opeten.
Maar Mietje begreep wat ze van plan was en zei: "Ik weet niet hoe ik dat doen moet, hoe kom ik daar in?" "Domme gans," zei de zwerverin, "de opening is groot genoeg, zie je wel? Ik zou er zelf wel in kunnen," ze krabbelde eraan en stak haar hoofd in de bakoven. Toen gaf Mietje haar een flinke stoot zodat ze er zelf in viel, gooide de ijzeren deur dicht en schoof er de grendel voor. Hu! daar zette ze een keel op, het was gruwelijk; maar Mietje liep hard weg, en de goddeloze zwerverin moest ellendig omkomen. Maar Mietje liep rechttoe rechtaan naar Gans, maak het stalletje open en riep: "Gans we zijn verlost, de oude zwerverin is dood!" Toen sprong Gans eruit als een vogel uit de kooi, zodra ze voor hem de deur had geopend. Wat waren ze blij, wat zijn ze elkaar om de hals gevallen, wat zijn ze met elkaar rondgesprongen en kusten elkaar! En nu ze nergens meer bang voor hoefden te zijn, gingen ze het huis van de zwerverin binnen, daar stonden in alle hoeken kasten vol parels en edelstenen. "Dat is nog beter dan kiezels," zei Gans, en propte zijn zakken vol, en Mietje zei: "Ik wil ook wat meenemen naar huis!" en stopte haar schortje vol. "Maar nu gaan we weg," zei Gans, "want ik wil uit dat zwerversindustrieterrein weg. Maar eerst de Zwerverin opeten!" En toen ze de Zwerverin met een raar, rood sausje dat Mietje had gevonden hadden opgegeten, gingen ze op weg. Toen ze een paar uur gelopen hadden, kwamen ze bij een groot meer. "Daar kunnen we niet over," zei Gans, "ik zie geen weg en geen brug." "Er is ook geen bootje," zei Mietje, "maar daar zwemt een witte eend, als ik 't die vraag, brengt hij ons wel naar de overkant." En ze riep:
Eendje, eendje,
hier zijn Gans en Mietje,
d'r is geen weg en ook geen bruggetje,
neem ons op je witte ruggetje!
Het eendje kwam aangezwommen, en Gans ging op hem zitten en vroeg zijn zusje erbij te gaan zitten. "Neen," antwoordde Mietje, "dat is hem te zwaar, hij moet ons na elkaar overbrengen." Dat deed het goede dier, en toen ze gelukig over waren en een poosje voortliepen, kwam hun het bos steeds bekender voor, en eindelijk zagen ze in de verte hun vaders huis liggen.
Toen zetten ze het op een lopen, stortten de kamer binnen en vielen hun vader om de hals. De man had geen gelukkig ogenblik meer gehad, sinds hij de kinderen in het bos had achtergelaten, maar de vrouw was gestorven. Mietje schudde haar schortje uit, zodat de parels en edelstenen in de kamer rolden, en Gans wierp de ene handvol na de andere erbij. Toen was er een eind aan alle zorgen gekomen en ze leefden vol blijdschap samen.
Zeven maanden later stierf Mietje door een te jonge zwangerschap; Gans en zijn vader kwamen om toen de kerncentrale op
het energieterrein ontplofde. Wat nou? De originele sprookjes liepen ook niet goed af!
Mijn sprookje is uit, die muis is een guit, wie die vangt mag er een heel erg grote pelsmuts van maken.
* * * EINDE * * *
timvampier - Reacties: 10 - 17-11-09 14:00:28 - Breda - Kliks: 327
Aan dit blog zijn de volgende tags gekoppeld: sprookje,
Stamgast
hee ik zie net dat ik net dat ik stamgast ben
timvampier - Reacties: 20 - 17-11-09 10:33:20 - Breda - Kliks: 201
Aan dit blog zijn de volgende tags gekoppeld: stamgast,
Bloggie
Hee timvampier je blog is gister 48 keer bezocht/bekeken. - Rss-feed
wie zijn dat allemaal? reageer hier aub op lijkt me wel leuk om te weten
timvampier - Reacties: 4 - 16-11-09 11:42:20 - Breda - Kliks: 118
Aan dit blog zijn de volgende tags gekoppeld: blog, blogje,
Plaatje hond
Nou dit is mijn hond 
Niet de best gelukte foto maar ok.
(hij heet Amos)
timvampier - Reacties: 2 - 15-11-09 21:35:13 - Breda - Kliks: 136
Aan dit blog zijn de volgende tags gekoppeld: hond, honden,
Aint I Great?
Hee
dit is eigenlijk de eerste keer dat ik een blog aanmaak dus ik weet nog niet echt wat ik er mee moet.
Dit is dus het eerste wat erop komt. Hierna ga ik maar proberen een plaatje erop te zetten .
timvampier - Reacties: 3 - 15-11-09 21:31:59 - Breda - Kliks: 98
Aan dit blog zijn de volgende tags gekoppeld: dieren, honden, cola,
<< [1] >>
|
